در واقع اين ترس و اضطراب از افراد غريبه در طي دوره خاصي از سال هاي رشد، پديده اي موجه و به هنجار تلقي مي شود. اما گاهي اين اضطراب بسيار گسترده است و موانع متعددي را سد راه رشد طبيعي كودك قرار مي دهد و براي كودك و خانواده اش نگراني هائي را به همراه خواهد داشت.
در آن سوي قضيه گاهي كودكاني را مي بينيم كه به عكس دسته قبل، بسيار معاشرتي هستند و در برخوردهايشان با افراد ناآشنا، بسيار راحت عمل مي كنند.
اما نكته قابل توجه اين است كه والدين اين دسته كودكان نيز چندان خرسند نييستند؛ چرا كه اظهار مي نمايند همواره نگران اين برخورد صميمي كودكشان با همه ـ آشنا و غريبه ـ هستند چون همواره بيم آن را دارند كه اين برخورد صميمي كه اغلب توأم با اعتماد كودك به بزرگسال ناآشناست، خطراتي را برايش به دنبال داشته باشد.
از سوي ديگر، چطور مي توانيم حدود خطراتي را كه اعتماد و صحبت به غريبه ها براي كودك به وجود مي آورد برايش توصيف كنيم و در عين حال، نگراني و وحشت را در او ايجاد نكنيم؟ اين تعارضي است كه معمولاً براي خانواده ها وجود دارد؛
چگونه ضمن اين كه فرزندمان را از خطرات پيرامونش آگاه مي گنيم، حس امنيت و آرامش را در وي از بين نبريم و اصولاً صحبت كردن از خطرات و نكات ايمني آيا موجب هراس و روياهائي وحشتناك نخواهد بود؟
اگر بخواهيم پاسخي كلي به اين سئوال بدهيم، بايد گفت كه اين نگراني ها واقعاً به جاست. صحبت كردن راجع به خطراتي كه كودك را تهديد مي كند نه براي كودك خوشايند است و نه براي والدين او. طبعاً دلهره هائي را هم براي كودك به همراه خواهد داشت.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۶:۰۱:۲۶ توسط:فرهاد موضوع:
براي آموزش مسئوليت پذيري، هيچ گاه زود نيست. همان طور كه گفته شد يكي از روش هاي موثر آموزش مسئوليت پذيري كودكان، واگذار كردن كارهاي روزمره به آن هاست. كودكان دو، سه و چهار ساله عاشق كمك كردن هستند! پس از اين ويژگي آن ها استفاده كنيد و آن ها را دست كم نگيريد. البته در اين زمينه، مرحله رشدي كودك و كارهايي را كه مي تواند انجام دهد در نظر داشته باشيد. به عنوان مثال كودكان در سن دو سالگي قادرند لباس هاي كثيف را در سبد رختشويي بريزند، اسباب بازي ها را پس از بازي جمع آوري و هنگام شست و شوي لباس ها به كمك شما لباس هاي تيره را از لباس هاي روشن جدا كنند. در سن سه سالگي نيز قادرند جوراب هاي شسته شده را با كمك رنگ و شكل شان جفت كنند، به يك گياه آب دهند، چيزي را كه زمين مي ريزد پاك كنند و ظرف خود را از روي ميز جمع كنند. در سن چهار سالگي نيز بايد قادر باشند ظرف ها، قاشق ها و دستمال سفره ها را روي ميز بچينند، حوله ها را تا كنند، گردگيري كنند، در مرتب كردن رختخواب خود كمك كنند، شير بريزند و با يك جاروي كوچك زمين را جارو كنند. بنابراين مي توانيد با توجه به توانايي فرزندتان، از همين سنين اقدام به دادن وظايف خانه به آن ها كنيد.
چگونه بايد وظايف خانه را به عهده كودكان گذاشت؟
كارهاي منزل از نظر والدين كارهايي كوچك و تكراري هستند كه هميشه در خانه انجام مي شوند، اما در نظر بسياري ازكودكان اين كارها بسيار مشكل و ناخوشايندند و معمولا با بحث و جدل هاي زيادي همراه است. براي واگذاري كارهاي منزل به كودكان تان نكات زير را در نظر بگيريد.
۱ – كودكان را دست كم نگيريد: اغلب والدين كارهايي را كه كودكان قادر به انجام شان هستند پايين تر از حد واقعي در نظر مي گيرند. آن ها حتي ممكن است كارهايي را براي كودكانشان انجام دهند كه خود آن ها به خوبي قادر به انجامش هستند.
۲ – وظايفي را واگذار كنيد كه مناسب سن كودكان باشد: اگر وظيفه اي كه به او مي دهيد براي سنش مشكل باشد، نااميد و دلزده خواهد شد. اما اگر كارها طوري باشند كه كودك از عهده انجام آن ها به خوبي برآيد، به اين ترتيب تشويق مي شود و مي خواهد كارهاي بيشتري انجام دهد.
۳- به كودك خود ياد بدهيد براي ارتباط با ديگران احساس مسئوليت كند
وقتي دختر شما احساسات برادر كوچك خود را جريحهدار ميكند، او را مجبور به عذرخواهي نكنيد. در اينصورت عذرخواهي او واقعي نخواهد بود و به برادرش هم كمكي نميكند. در عوض به احساسات دختر خود گوش بدهيد و به او كمك كنيد از احساسات پيچيدهي خود سر در بياورد، مخصوصا احساساتي كه باعث شدهاند با برادر خود پرخاشگري كند. بعد از آن، وقتي كه حالش بهتر شد، از او بپرسيد چه كاري ميتواند بكند كه رابطهي خود را با برادرش بهتر كند. شايد آمادهي عذرخواهي باشد. ولي شايد هم با عذرخواهي احساس كند غرورش شكسته ميشود و ترجيح بدهد به جاي آن يك داستان براي برادرش بخواند، به او كمك كند ميز را بچيند يا او را محكم بغل كند. اين به كودكان ياد ميدهد كه رفتارشان با ديگران ميتواند عواقبي داشته باشد. آنها وظيفه دارند كه اگر خرابكاري كردند، خودشان آن را درست كنند. ولي چون شما او را مجبور نكردهايد، بايد خودش انتخاب كند كه اشتباهش را جبران كند، اين باعث ميشود احساس بهتري پيدا كند و در نهايت باعث ميشود بخواهد دوباره اين كار را تكرار كند.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۵۹:۵۸ توسط:فرهاد موضوع:
صداقت يعني، حقيقتگوئي؛ يعني، گفتن آنچه كه رخ داده است؛ يعني،درستي با خود؛ يعني، مقابله با اشتباههاي خود؛ يعني، صحبت كردن درباره آنچه كه فكر ميكنيم و عملكردن به آنچه كه ميگوئيم؛ تا حدي كه هيچ تناقض و دوگانگياي بين افكار، رفتار و كلمات ما وجود نداشته باشد.
صداقت، اهميتي است كه فرد به رفتار و روابط اجتماعي خود با ديگران ميدهد.
صداقت داشتن يعني، عدم دوروئي، رياكاري و رفتارهاي ساختگياي كه موجب بياعتمادي نسبت به خود و ديگران ميشود.
صداقت داشتن در زندگي موجب استحكام و دوام روابط بين افراد ميشود؛ زيرا فرد هم چون آينهاي شفاف آنچه را كه در درون خود دارد، منعكس ميسازد.
آموزش صداقت به كودكان مستلزم صرف وقت و شكيبائي است. فراگيري هر مهارتي اگر از سالهاي دوران خردسالي و كودكي آغاز شود تأثيري دو چندان بر زندگي او خواهد گذاشت.
والدين ميتوانند با تشويق كودكان به راست گوئي و گفتن آنچه كه واقعاً ديدهاند، صداقت را در آنها پرورش دهند.
تعريف صداقت براي كودكان خردسال
به كودك بگوئيد: ”صداقت يعني راستگوئي يعني گفتن آنچه كه واقعاً اتفاق افتاده است“. زماني كه والدين و اعضاء خانواده سعي ميكنند هر واقعهاي را آنطور كه اتفاق افتاده است، براي يكديگر تعريف كنند، در حقيقت صداقت و راستگوئي را در بين اعضاء خانواده خود استوار ميسازند. من كارهائي انجام ميدهم و سپس درباره آن با تو صحبت ميكنم. با انجام اعمال و رفتار گوناگون، حقيقتگوئي را به كودك نشان دهيد. براي مثال، دو مداد برداريد و بگوئيد: ”من دو مداد برداشتم“.
يك عروسك برداريد و بگوئيد: ”من يك عروسك برداشتم“.
بگوئيد: ”اسم من ـــــــ است“.
كودك را در آغوش بگيريد و بگوئيد: ”من ـــــ را بغل كردم“.
اين موضوع را براي ساير افراد خانواده بهطور دقيق تعريف كنيد. از فرزندتان نيز بخواهيد كه آنچه را كه ديده و شنيده است را بهطور كامل تعريف كند.
عدم صداقت را نيز ميتوانيد به همين ترتيب به كودك بياموزيد. براي مثال، كتابي برداريد و بگوئيد: ”من ميز را برداشتم. ”آنگاه از كودك بپرسيد: ”آيا من راست گفتم؟“… نه“، يا عروسكي را برداريد و بگوئيد:“ من يك كاميون برداشتم؟“ آنگاه از كودك بپرسيد: ”آيا من راست گفتم؟…. نه“.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۵۹:۴۶ توسط:فرهاد موضوع:
۱- الگوي خوبي باشيد
بچه هاي ما از آنچه انجام مي دهيم بيشتر از آنچه مي گوييم تاثير مي پذيرند. آيا نسبت به خانه احساس تعلق مي كنيد؟ آيا خودتان وسائل را در جاي درستشان قرار مي دهيد؟ آيا احساس مثبتي نسبت به انجام كارهاي روزمره داريد؟ اگر جوابتان مثبت است پنجاه درصد مبارزه را برنده شده ايد. بچه ها با تمام وجود مجذوب آنچه كه ما انجام مي دهيم مي شوند. آنچه كه ما به طور معمول انجام مي دهيم تبديل به اصول و ارزشهاي بچه ها مي شود.
۲- قوانين روشن و مشخص داشته باشيد.
اگر قوانين شما مشخص و واضح نباشد و يا فقط وقتي كه كسي آن را زير پا مي گذارد وجودشان مطرح شود.كودك شما براي درك و رعايت آن را با مشكل مواجه خواهد شد.
اين وظيفه شماست كه براي كودكتان كاملا واضح بگوييد كه چه كارهايي را بايد انجام دهد و چه كارهايي را نبايد انجام دهد. انتخاب زمان مناسب ، براي شفاف سازي قوانين ، به عهده شماست . زماني كه شما بتوانيد با آرامش و واضح صحبت كنيد و فرزندتان آمادگي شنيدن و فهم و درك آن ها را داشته باشد.
۳-در بحث ها معتدل باشيد.
با كودكي كه به حرف شما گوش نمي دهد و بحث مي كند چگونه برخورد مي كنيد ؟ مراقب باشيد كه از بحث و جدل هاي بيهوده دوري كنيد.
مثلا اگر فرزند شما بگويد :”اين عادلانه نيست.”فقط بگوييد:”ميدانم.”يا اگر گفت:”همه دوستانم فلان اسباب بازي را خريده اند.”فقط بگوييد:”ميدانم.”يا مي توانيد بگوييد:”و من به تو چه گفتم؟”براي اينكه حدو قانوني كه قبلا برايش مشخص كرده بوديد يادآوري كنيد.گاهي هر چه واضح تر و كمتر حرف بزنيد نتيجه بهتري مي گيريد.
۴- يك جاي معين براي هر چيز و هرچيز در جاي خودش
اينكه هر چيز جاي مخصوص خودش را داشته باشد بسيار كمك كننده است. تعدادي جعبه و سطل براي بچه ها فراهم نماييد و با همديگر درباره برچسب گذاري و اينكه چه چيزي در كجا قرار بگيرد تصميم گيري كنيد.
۵-براي خودتان وقت بخريد.
ممكن است خوانده باشيد كه بچه ها بايد عكس العمل كارشان را هر چه سريعتر ببينند . يا شنيده باشيد كه والدين بايد هنگام تربيت فرزندان آرامش خود را حفظ كنند.
اما در واقعيت ،ممكن است گاهي نتوانيد خونسردي خود را حفظ كنيد و درست رفتار كنيد.در چنين شرايطي بهتر است براي خودتان وقت بخريد تا بتوانيد عكس العمل درستي از خود نشان دهيد.مي توانيد به او بگوييد كه كار درستي انجام نداده است و براي تصميم گيري در مورد او احتياج به چند دقيقه تامل داريد .با اين كار هم خودتان آرامشتان را بدست مي آوريد و هم به فرزندتان اجازه مي دهيد تا به كار خود بيشتر فكر كند.
۶- در ابتدا كارها را با همكاري يكديگر انجام بدهيد
نظارت كردن به صورت آمرانه هيچگاه به خوبي يك همكاري فعالانه تاثيرگذار نيست. ابتدا خودتان كارها را شروع كنيد تا كم كم آن ها نيز ترغيب به شروع كردن بشوند. در حيني كه آن ها روش كار را مي آموزند و ديگر نيازي به همكاري شما ندارند، مي توانيد قدري آهنگ پخش كنيد و كار خودتان را انجام دهيد. و يا مي توانيد از زمان نظافت اتاق به عنوان زمان گپ و گفت با بچهتان استفاده نماييد.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۵۹:۴۰ توسط:فرهاد موضوع:
انزوا و گوشه گيري يكي از مشكلاتي است كه نوجوانان با آنها روبرو هستند و با بي توجهي و عدم درمان ممكن است در سنين بالاتر صرمات جبران ناپذيري به آنها وارد شود. نوجواني مرحله اي از زندگي است و داراي ويژگي هايي از جمله افزايش هيجان و عواطف، ترس، محبت، خشم، تغييرات جسمي، استقلال و زود رنجي است و اطرافيان، به ويژه والدين نقش موثري در كنترل اين رفتار در نوجوانان دارند.
گرايش به انزواطلبي در دوران نوجواني
يكي از مهم ترين ويژگي هاي دوره نوجواني گرايش به انزواطلبي است، گرچه نوجوان بيشتر وقت خود را در كنار همسالان و گروه دوستان مي گذراند، اما تمايل به گوشه گيري و غرق شدن در افكار و آرزوها در او وجود دارد.
كم رويي و انزواطلبي از رفتارهاي شايعي است كه فرد را به شدت آزار مي دهد و اگر درمان نشود، موجب بروز مشكلات ديگري مانند نبود اعتماد به نفس، افسردگي، اضطراب و زود رنجي مي شود، همچنين نداشتن احساس توانمندي، پايين بودن عزت نفس و ناتواني در بروز احساسات، بيان افكار و نظريات باعث جدايي فرد از فعاليت هاي گروهي مي شود.
عوامل متعددي از جمله غم و اندوه شديد و مداوم، فقر و تنگدستي، ضعف و نقص جسماني، احساس حقارت شديد، عقب ماندگي درسي، پذيرفته نشدن در خانه و مدرسه، احساس ترس و ناامني، نابساماني هاي خانوادگي، جدايي والدين، بي پاسخ ماندن پرسش هاي كنجكاوانه، بي حوصلگي در برقراري ارتباط سالم با نوجوان، نبود الگوي اجتماعي مطلوب در خانه، محروميت از محبت مادر، حضور نداشتن پدر در خانواده، اعتياد والدين، اختلال در غدد فوق كليوي، بيماري هاي طولاني مدت نوجوان، انتقال فرد به مدرسه و مكان جديد، تبعيض، انتقادها و بهانه گيري هاي مستمر و بي مورد برخي والدين و معلمان در بروز گوشه گيري نقش مهمي دارند.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۵۴:۵۱ توسط:فرهاد موضوع:
بازي كردن در دوران كودكي يكي از لذت بخش ترين كارهايي است كه يك كودك مي تواند انجام دهد و اين كار براي او شادي آور و شيرين است. يكي از مكان هايي كه كودكان آن را بسيار دوست دارند پارك است اما امروزه پارك هاي بسياري در سطح شهرمان وجود دارند كه از نظر امنيتي و وسايل بازي مناسب نيستند. در اين گفت و گو درباره اينكه آيا كودكانمان را به پارك هاي شهر براي بازي ببريم يا نه پاسخگويمان شدند.
خيلي از والدين تمايلي براي بردن فرزندانشان به پارك ها ندارند و ترجيح مي دهند كودكشان در خانه و تنها بازي كند. اين تفكر نشات گرفته از چيست؟
بيشتر والديني كه چنين ديدگاهي دارند خودشان دچار استرس و ترس هستند و براي اينكه خطري كودكشان را تهديد نكند، مانع از رفتن او به پارك يا فضاهاي عمومي سبز شهر مي شوند.
بله، اما اين موضوع دليل نمي شود كه كودك را در خانه محبوس و از بازي در پارك منع كنيم. به هر حال در همه جاي دنيا بچه ها براي بازي به پارك مي روند و از بازي كردن كنار همسن و سالانشان لذت مي برند. از طرف ديگر، از آنجايي كه كشور ما داراي آفتاب بي نظيري است بهتر است براي دريافت نور آفتاب هم كه شده اجازه دهيم بچه هايمان در پارك بدوند و بازي كنند.
موضوع ديگري كه بسيار مهم است، وضعيت امنيت در پارك هاست. متاسفانه در بعضي از پارك هاي شهر آن امنيتي كه بايد وجود ندارد. والدين چگونه مي توانند خودشان به نوعي امنيت را در كودكشان به وجود آورند؟
در وهله اول بهتر است خودشان دچار استرس و اضطراب نباشند تا بتوانند تمركز بيشتري روي كودكشان در آن محيط داشته باشند و بعد هم بهتر است كنار كودك باشند و او را رها نكنند. به هر حال وسايل بازي اي كه در پارك ها وجود دارد براي همه كودكان است و آنها بايد استفاده از آنها را كنار كودكان ديگر بياموزند.
بعضي از وسايل بازي در پارك ها از نظر بهداشتي مطلوب نيستند و اين مساله باعث بروز امراض مختلف در كودكان مي شود. در اين مورد چه راهكاري پيشنهاد مي كنيد؟
بخشي از حل اين موضوع به مسئولان امر مربوط است كه بايد آن را مد نظر قرار دهند. از طرف ديگر، والدين هم بايد به كودكانشان بياموزند كه فضاي پارك را تميز نگه دارند و هر باري كه از پارك به خانه بر مي گردند دست هايشان را بلافاصله ضدعفوني كنند يا وقتي به پارك مي روند حتما دستمال مرطوب همراه داشته باشند. اگر كودكي بيمار است هم بهتر است مدتي در خانه بماند و استراحت كند.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۵۴:۴۵ توسط:فرهاد موضوع:
اين كه چگونه كودكان خود را به ورزش علاقه مند سازيم سوالي است كه خيلي از والدين ميپرسند.در اين بخش بهترين كودك راهكارهايي براي شما دارد
انجام ورزش روزانه كاري است كه بايد از دوران كودكي آغاز شود . ورزش هايي كه به كودكان داده مي شود، بايد نوعي باشند كه به تربيت قواي فكري و نظم روحي آن ها كمك كند .علاقهمندكردن كودكان به ورزش كار سختي است، اما با روشهاي سادهاي ميتوان كودكان را به سمت ورزش كشاند.
از ورزش ها و بازي هاي كودكان، استفاده هاي ديگري نيز مي توان نمود مربيان دلسوز و زيرك، با توجه به نوع بازي ها و ورزش هاي مورد علاقه كودكان، مي توانند شخصيت واقعي و حقيقي و نيز استعدادهاي نهفته كودكان و حساسيت هاي روحي آنان را كشف نموده و در برنامه ريزي هاي تربيتي، مورد توجه و استفاده قرار دهند.
آكادمي متخصصان اطفال آمريكا اين توصيهها را براي تشويق فعاليت جسمي در ميان كودكان ارائه ميدهند:
با متخصص اطفال كودكتان ديدار كنيد تا او با شما و كودكتان درباره اهميت فعاليت جسمي براي سلامت هر فرد صحبت كند.
كودكتان را تشويق كنيد تا به ورزش يا فعاليت جسمي ديگر مناسب سنش كه به آن علاقه دارد، يا فعاليتي كه خانواده ميتوانند همراه هم از آن لذت ببرند، بپردازد.
جاي ايمن را براي كودك فراهم كنيد كه بتواند در آنجا به ورزش و بازي بپردازد، و اسباببازيهايي را به او بدهيد كه فعاليت جسمي او را تشويق كند.
خودتان با اختصاص دادن زماني به ورزش و بازي با كودكتان، به فعاليت جسمي بپردازيد.
زمان گذرانده شده در پاي تلويزيون و كامپيوتر را براي همه اعضاي خانواده محدود كنيد.
به كودكتان بياموزيد بيش از حد به خودش فشار نياورد- ورزش بايد براي كودك سرگرمكننده باشد، نه دردناك.
از اين بسته هاي آموزشي و شاد براي به حركت درآوردن و تمايل به ورزش و حتي رقصيدن كودكان خود استفاده نماييد
دلايل عدم تمايل كودكان به ورزش :
عدم شكلگيري مهارتهاي ضروري كودك: بسياري از ورزشها براي كودكان پيش از دبستان، مناسب سن آنها نيست چون بيشتر از نظر توانايي فيزيكي، دامنه تمركز و توان يادگيري قوانين بازي رشد كافي نكردهاند. به دليل ناكام ماندن در انجام بازي صحيح از سوي همسالان، طرد و از فعاليت جسمي متنفر ميشوند.
در اينگونه موارد والدين ميتوانند اين بازيها را در منزل با خود انجام بدهند و او را تشويق كنند. او فارغ از نگاه همسالان با تشويق شما به سرعت قواعد بازي را فرا ميگيرد و در محيطي امن به بروز تواناييهاي خود علاقهمند ميشود. ادامه اين كار به افزايش تمايل او به ورزش كردن منجر ميشود.
برد و باخت: كودكان دبستاني كه به ورزش كردن علاقه ندارند، اغلب از ديدن باخت همسالان خود عصبي و حتي شوكه ميشوند. برد و باخت و تحمل باخت را بدترين جنبه ورزش ميدانند و از آن تا جايي كه بتوانند كناره ميگيرند. در اينگونه مواقع والدين بهتر است به ثبتنام كودكانشان در كلاسهاي ورزشي اقدام كنند. ورزشهاي غير رقابتي و انفرادي اولين گام است. دراين مورد ميتوان به شنا و ژيمناستيك اشاره كرد. هر چه سن كودك بالاتر ميرود، جنبههاي رقابتي براي او اهميت بيشتري پيدا ميكند به شرط اينكه قبل از آن علاقه به ورزش در او ريشه دوانده باشد. اغلب بچهها تا ۱۱ و ۱۲ سالگي به ورزشهاي رقابتي علاقه نشان نميدهند.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۵۴:۳۹ توسط:فرهاد موضوع:
هر كودكي در سنين ابتدايي زندگي با قلدري مواجه گرديده است . راهكارهايي براي مقابله با فرد قلدر و فردي كه دچار قدري شده است را در بهترين كودك مفصل براي شما شرح ميدهيم
قلدري، مجموعهاي از رفتارها و گفتارهاي عمدي و تكراري است كه با هدف آسيب رساندن، مسخره يا تحقير كردن فرد قرباني انجام شود. در قلدري معمولا بين دو كفه قدرت فرد قرباني و فرد قلدر تعادلي وجود ندارد و كودك قلدر قدرت بيشتري نسبت به فرد قرباني دارد…
قلدريهاي شايع در مدارس – به خصوص مدارس پسرانه – معمولا در سالهاي اولي و مياني دوران ابتدايي شروع ميشود و در مقطع راهنمايي و اوايل دبيرستان به اوج ميرسد و در سالهاي آخر دبيرستان به تدريج كاهش مييابد.
قلدري ميتواند به صورتهاي مختلفي چون قلدري جسمي، كلامي و هيجاني ديده شود. در فرم قلدري فيزيكي، فرد قلدر با كتك زدن، هل دادن، لگد زدن و… به فرد قرباني آسيب ميرساند. در قلدري كلامي نيز كودك با توهين، مسخره يا صدا كردن فرد قرباني با اسامي و اصطلاحات نامناسب، وي را مورد آزار قرار ميدهد.
فرم ديگري از قلدري كه در دختران شايعتر است، قلدري غيركلامي يا هيجاني است. به اين صورت كه فرد قلدر به صورت غيرمستقيم به فرد قرباني حمله ميكند يعني بر ضد او شايعهپراكني كرده و ذهن ساير بچهها را نسبت به وي خراب ميكند و باعث طردشدناش ميشود.
نوع جديدي از قلدري، قلدري اينترنتي است كه با استفاده از كامپيوتر براي فرد قرباني پيامهاي آنلاين، ايميلهاي نامناسب يا تصاوير مستهجن ميفرستند. معمولا قلدري در مجموعهاي كه شامل فرد قلدر (يا گروه افراد قلدر)، فرد قرباني و مشاهدهگر است، رخ ميدهد. زماني رفتار قلدرانه صورت ميگيرد كه مجموعهاي از مشكلات تعاملي بين كودك، خانواده، گروه دوستان، مدرسه و اجتماع محيط را براي بروز رفتار قلدرانه مناسب ميكند. غالبا كودكان قلدر سرسخت، پرخاشگر، قانونگريز و بدون كنترل تكانه هستند.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۵۴:۳۳ توسط:فرهاد موضوع:
۱- محبّت و مهرورزي: در مورد اين مطلب مي توان گفت كه پدر و مادر بايد از قدرت عاطفي پنهان استفاده كنند و كودك را طوري به سمت خود بكشانند و كودك كه مي بيند از طرف خانواده ي مورد عشق و علاقه قرار مي گيرد مشتاق مي شود كه به حرف پدر و مادر گوش دهدمثلا وقتي مسئله اي در مورد نماز خواندن مطرح مي شود فرزند علاقه دارد كه پدر و مادر اين مسئله را براي او باز كنند.
۲–تناسب پيام و انتظار با شرايط سني فرزند: هر سني يك ظرفيت خاص خود را براي پذيرش محتوا دارد و در صورتي كه از فرزند بيشتر از آنچه كه هست انتظار داشته باشيم ممكن است نتيجه ناخوشايندي در پي داشته باشد .
۳–رعايت استمرار و مداومت: يكي ديگر از اصولي كه بايد براي تربيت فرزند خود در نظر داشته باشيم اينست كه كاري كه انجام مي دهيم مستمر باشد جوري نباشد كه استمرار تبديل به دلزدگي شود به طور مثال هر روز سجاده خود را جلوي كودك خردسال پهن كنيم تا اين عمل زيبا را درك كند و به آن علاقه من شود .
۴–ارتباط خانه و مدرسه:ارتباط خانه و مدرسه از لوازم غيرقابل اغماض در تربيت ديني است. ضرورت اين ارتباط را ويژگي توحيدي تربيت به وجود مي آورد. تربيت به طور ذاتي به وحدت و يكپارچگي همه نهادهاي تربيتي و بخصوص دو نهاد خانه و مدرسه محتاج است.
۵– رعايت اعتدال: در زندگي روز مره بايد حد اعتدال را در نظر داشت افراط و تفريط قائده ي زندگي را بهم مي ريزد بايد توجه داشت كه علاوه بر اينكه نماز خواندن جز وظيفه ي اصلي فرزندان به حساب مي آيد ولي از بازي و سرگرمي بچه ها نمي توان چشم پوشي كرد و بايد به هر دو جنبه دقت شود .
۶- كودكان را تشويق وترغيب كنيد : زماني كه كودك به سمت يك كار صحيح روي مياورد از طرف پدر و مادر مورد تشويق قرار بگيرد بيشتر از قبل مايل به انجام آن كار مي شود .
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۴۰:۰۳ توسط:فرهاد موضوع:
- ياد بگيريد كه نشانه ها را به خوبي درك كنيد
- موقعيت شوخي و تفريح را فراهم كنيد
- به كودك كمك كنيد تا استعداد خود را پرورش دهد
- كودكان شاد در بدنهاي سالم زندگي مي كنند
- اجازه دهيد با مشكلاتشان بجنگند
- اجازه دهيد بعضي وقتها ناراحت يا عصباني باشند
- براي كودك خود يك الگوي مناسب باشيد
- به آنها ياد بدهيد كه كارهاي خوب انجام دهند
- كودك را تحقير نكنيد
- لوس كردن، كودكان را موجوداتي ضعيف و بي اراده بار مي آورد
كودكان را بايد طبق يك الگوي رفتاري تربيت كرد درصورتي كه از چند تا الگوي رفتاري براي تربيت فرزند استفاده شود فرزند دچار دو گانگي شخصيتي مي شود و به اصطلاح مي گويند «كودك دو هوائه شده» .اگر مي خواهيد كودك شادي داشته باشيد ابتدا خصلت هاي فرزندتان را بشناسيد بدانيد كه هر موقع چگونه بايد با او رفتار كنيد. كودك بعد از تولد مانند موم نرمي است كه به هر شكلي كه دوست داريد مي توانيد آن را در بياوريد هم مي توانيد او را به بهترين آدم روي زمين تبديل كنيد و هم مي توانيد آن را به بد ترين فرد در جامعه تبديل كنيد.
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید:
+ نوشته شده:
۱۶ شهريور ۱۳۹۹ساعت:
۰۵:۳۹:۵۱ توسط:فرهاد موضوع: