تربيت ديني و اصولي فرزندان
۱- محبّت و مهرورزي: در مورد اين مطلب مي توان گفت كه پدر و مادر بايد از قدرت عاطفي پنهان استفاده كنند و كودك را طوري به سمت خود بكشانند و كودك كه مي بيند از طرف خانواده ي مورد عشق و علاقه قرار مي گيرد مشتاق مي شود كه به حرف پدر و مادر گوش دهدمثلا وقتي مسئله اي در مورد نماز خواندن مطرح مي شود فرزند علاقه دارد كه پدر و مادر اين مسئله را براي او باز كنند.
۲–تناسب پيام و انتظار با شرايط سني فرزند: هر سني يك ظرفيت خاص خود را براي پذيرش محتوا دارد و در صورتي كه از فرزند بيشتر از آنچه كه هست انتظار داشته باشيم ممكن است نتيجه ناخوشايندي در پي داشته باشد .
۳–رعايت استمرار و مداومت: يكي ديگر از اصولي كه بايد براي تربيت فرزند خود در نظر داشته باشيم اينست كه كاري كه انجام مي دهيم مستمر باشد جوري نباشد كه استمرار تبديل به دلزدگي شود به طور مثال هر روز سجاده خود را جلوي كودك خردسال پهن كنيم تا اين عمل زيبا را درك كند و به آن علاقه من شود .
۴–ارتباط خانه و مدرسه:ارتباط خانه و مدرسه از لوازم غيرقابل اغماض در تربيت ديني است. ضرورت اين ارتباط را ويژگي توحيدي تربيت به وجود مي آورد. تربيت به طور ذاتي به وحدت و يكپارچگي همه نهادهاي تربيتي و بخصوص دو نهاد خانه و مدرسه محتاج است.
۵– رعايت اعتدال: در زندگي روز مره بايد حد اعتدال را در نظر داشت افراط و تفريط قائده ي زندگي را بهم مي ريزد بايد توجه داشت كه علاوه بر اينكه نماز خواندن جز وظيفه ي اصلي فرزندان به حساب مي آيد ولي از بازي و سرگرمي بچه ها نمي توان چشم پوشي كرد و بايد به هر دو جنبه دقت شود .
۶- كودكان را تشويق وترغيب كنيد : زماني كه كودك به سمت يك كار صحيح روي مياورد از طرف پدر و مادر مورد تشويق قرار بگيرد بيشتر از قبل مايل به انجام آن كار مي شود .
براي مطالعه ادامه مطلب كليك كنيد....
برچسب: ،